گفنگو با روح‌الله داداشی ، قوی‌ترین مرد ایران | 
www.PEN.mihanblog.com
جام جم آنلاین: در طول مصاحبه، دائم با كف دستش ور می‌رفت، انگار كه چیزی را بكند. تاول‌های دستش بود؛ تاول‌هایی كه همیشه همراه قوی‌ترین مرد ایران است و حتی در روزهایی كه مسابقه‌ای در كار نیست هم او را تنها نمی‌گذارد.

جام جم آنلاین: در طول مصاحبه، دائم با كف دستش ور می‌رفت، انگار كه چیزی را بكند. تاول‌های دستش بود؛ تاول‌هایی كه همیشه همراه قوی‌ترین مرد ایران است و حتی در روزهایی كه مسابقه‌ای در كار نیست هم او را تنها نمی‌گذارد.
علاقه‌مندان به رشته قوی‌ترین مردان ایران ، با نام و چهره روح‌الله داداشی در سال 1376 كه اولین دوره این رقابت‌ها برگزار شد، آشنا شدند. روح‌الله البته در آن سال‌ها مدعی قهرمانی نبود اما به خاطر منش و اخلاق ورزشكاری‌اش همیشه مورد توجه قرار داشت. داداشی هنوز هم این خصلت‌های خوب را از خود دور نكرده است.این را از رفتار و نوع نگاهش می‌توان فهمید. او 2 سال پیاپی است كه كمربند قهرمانی مسابقات سنگین قوی‌ترین مردان ایران را از آن خود می‌كند اما نه با كسی كری می‌خواند و نه اهل ورود به حاشیه است. همچنان ساكت است و سربه‌زیر و به قول خودش كم‌حرف.این خصلت‌ها برای كسی كه زندگی‌اش همیشه با قهرمانی آمیخته بوده، غنیمت است. او فعالیت ورزشی‌اش را با ورود به رشته كشتی آغاز كرده است، سپس در اندك مدتی جذب رشته پرورش‌اندام شده، 7 قهرمانی در پرورش‌اندام كرج، 2 قهرمانی در تهران و 2 قهرمانی در ایران را تجربه كرده و اكنون هم 2 سال پیاپی است كه عنوان قوی‌ترین مرد ایران را به خود اختصاص می‌دهد...

البته شاید هرگز شاهد سومین قهرمانی روح‌الله داداشی در مسابقات قوی‌ترین مردان نباشیم. این چیزی است كه خود روح‌الله می‌گوید. قوی‌ترین‌ مرد ایران برای ادامه زندگی ورزشی‌اش، تصمیمات دیگری دارد كه شاید بهتر باشد از زبان خودش بخوانیم.

روح‌الله داداشی زمانی كشتی‌گیر بود و حالا قوی‌ترین مرد ایران است. چه شد كه از روی تشك نرم كشتی به مبارزه با وزنه‌های سنگین روی آوردی؟

از نوجوانی به پرورش‌اندام علاقه داشتم؛ اما به واسطه حضور برادرم علی در كشتی، در این رشته ورزشی فعالیت كردم و اتفاقا با تشویق‌های علی بود كه عنوان قهرمانی كشور را نیز در كشتی به دست آوردم. سال 76 بود كه قهرمان ایران شدم. سال 75 فعالیت در رشته كشتی را آغاز كردم و اتفاقا اولین بار در وزن 48 كیلوگرم بود كه دوبنده كشتی را پوشیدم. البته من فقط 2 سال كشتی گرفتم. یعنی سال 77 كه برادرم باشگاه بدنسازی دایر كرد، به پرورش‌اندام روی آوردم و دیگر هیچ‌گاه سراغ كشتی نرفتم.

فكر می‌كردی برای دومین سال پیاپی بتوانی قهرمان مسابقات مردان آهنین شوی؟

سال گذشته كه اول شدم، خیلی‌ها گفتند كه آن قهرمانی اتفاقی بود. از این رو با برادرم علی یك برنامه اصولی گذاشتیم تا امسال هم با تمام قوا در مسابقات شركت كنم. هدف من، كسب عنوان قهرمانی بود و می‌خواستم در آخرین حضورم در رقابت‌های قوی‌ترین مردان، با حضور در فینال برای حفظ كمربند قهرمانی تلاش كنم.

چرا آخرین بار؟

می‌خواهم از این به بعد در پرورش‌اندام فعالیت كنم. پرورش‌اندام رشته مورد علاقه من است و حتی قبل از این كه در مسابقات قوی‌ترین مردان شركت كنم، در سال‌های 81 و 82، دو بار قهرمان مسابقات پرورش‌اندام تهران و ایران شدم.

اصلی‌ترین انگیزه‌ات برای خداحافظی از رشته قوی‌ترین مردان ایران چیست؟

هزینه‌های شركت در مسابقات قوی‌ترین مردان واقعا بالاست، ضمن این كه زمان تمرینات این رشته نیز واقعا زیاد است. من در یك دوره زمانی 5، 6 ماهه، روزی 7 تا 8 ساعت باید تمرین كنم. حمایت مسوولان هم چندان تعریفی ندارد.

شاید یكی از دلایلی كه ورزشكاران این رشته بخوبی حمایت نمی‌شوند، این است كه خود قهرمانان با یكدیگر متحد نیستند. به همین خاطر هم مسابقات قوی‌ترین مردان همیشه با حاشیه‌های زیادی همراه است.

یكی از دلایلش این است كه در سال فقط یك مسابقه برگزار می‌شود. اگر تعداد این مسابقات بیشتر شود؛ به طوری كه همه مدعیان فرصت قهرمان شدن داشته باشند، این رقابت هم رنگ و بوی رفاقت به خود خواهد گرفت و دیگر این گونه نخواهد بود كه هركس از زمین خوردن دوستش خوشحال شود.

یعنی الان واقعا فضای حاكم بر مسابقات قوی‌ترین مردان این گونه است؟!

‌تقریبا!‌ این طور كه خود بچه‌ها می‌گویند ورزشكاران در مرحله مقدماتی با یكدیگر برادرند، در نیمه‌نهایی تبدیل به رفیق می‌شوند و در فینال هم دشمن یكدیگر.

برای این كه بتوانی از عنوان قهرمانی‌ات در مسابقات قوی‌ترین مردان دفاع كنی، چقدر زمان گذاشتی؟

سال گذشته كه قهرمان شدم، در جریان مسابقات فینال، از ناحیه پشت بازو آسیب دیدم و همین باعث شد به علت عمل جراحی، نتوانم در نیمه اول سال تمرین كنم. به همین خاطر حتی از فكر حضور در این دوره از مسابقات قوی‌ترین مردان ایران خارج شدم، اما با تشویق دوستان، از تصمیم خود صرف‌نظر كردم. به عبارتی، فعالیتم را برای حضور در مسابقات مردان آهنین امسال از نیمه دوم سال گذشته شروع كردم و با 5 ماه تمرین مستمر برای دفاع از عنوان قهرمانی‌ام آمدم. در ضمن یك نكته‌ای هم هست كه من می‌خواهم در این گفتگو برای اولین بار آن را عنوان كنم.

با كمال میل می‌شنویم... .

من همین جا قصد دارم خالصانه كمربند قهرمانی‌ام را به رئیس‌جمهور محترم، دكتر احمدی‌نژاد كه در عرصه‌های اقتصاد، سیاست و ورزش به مردم خدمت می‌كند، تقدیم ‌كنم. از نظر من، قوی‌ترین مرد ایران دكتر احمدی‌نژاد است، چون مسوولیت‌های وی به مراتب دشوارتر از بلند كردن وزنه‌هایی است كه ما با آنها سروكار داریم. او منشا استقامت و بردباری است و من امیدوارم در آینده هم شاهد حمایت‌های رئیس‌جمهور از ورزشكاران باشیم.

اخیرا این تصمیم را گرفتی؟

نه، من قصد داشتم در همان روز فینال، كمربند قهرمانی‌ام را به رئیس‌جمهور هدیه كنم، اما چون وقت برنامه كم بود و فرصت چندانی برای صحبت كردن نداشتیم، بهتر دیدم در روزنامه جام‌جم این مساله را عنوان كنم. در آینده‌ای نزدیك و در یك مراسم ویژه، رسما كمربند قهرمانی‌ام را به دكتر احمدی‌نژاد تقدیم می‌كنم.

سوالی كه برای خیلی‌ها پیش می‌آید، این است كه روح‌الله داداشی، برای این كه قهرمان مسابقات قوی‌ترین مردان ایران بشود، چقدر هزینه می‌كند؟

این هزینه به فیزیك بدنی و توانایی‌های ورزشكار بستگی دارد. البته نكته دیگر این است كه اگر یك ورزشكار با صرف چند میلیون تومان قهرمان ‌شد، سال آینده برای حفظ این قهرمانی باید 2 برابر آن مبلغ را هزینه كند.

این مبلغ برای روح‌الله داداشی كه از عنوان قهرمانی‌اش دفاع كرد، چقدر بود؟

من برای تكرار قهرمانی نزدیك به 20 میلیون تومان هزینه كردم. این هزینه شامل خورد و خوراك، مكمل‌های غذایی و ساخت آیتم برای تمرین بیشتر می‌شود. البته این تمام هزینه‌هایی نیست كه یك قهرمان می‌پردازد. من در یك دوره زمانی 6 ـ 5 ماهه، روزی 7 تا 8 ساعت تمرین ‌كردم و به واسطه این زمان طولانی، خود به خود از كسب درآمد‌های معمولم نیز محروم شدم. همه اینها در شرایطی است كه برای قهرمانی در مسابقات قوی‌ترین مردان هیچ تضمینی وجود ندارد و با یك آسیب‌دیدگی كه اتفاقا اجتناب‌ناپذیر هم هست تمام رشته‌هایتان پنبه خواهد شد.

با توجه به پرهزینه بودن رشته قوی‌ترین مردان، چه شرایطی باید ایجاد شود كه یك ورزشكار بتواند سال‌ها در اوج آمادگی در مسابقات شركت كند و خیلی زود حضور در این عرصه را به لقای آن نبخشد؟

حمایت فدراسیون از ورزشكاران در درجه اول اهمیت قرار دارد. بعد هم نیاز است تا مسوولان استانی با در اختیار گذاشتن وسایل این رشته و آماده‌سازی سالن‌های تمرین، قهرمانان شهرشان را مورد حمایت قرار دهند. نكته سوم بحث راه‌اندازی لیگ قوی‌ترین مردان ایران است تا از این طریق، اسپانسرهای بیشتری هم جذب شوند.

الان كل 32 نفری كه در مسابقات مردان آهنین شركت می‌كنند، فقط یك اسپانسر دارند كه آن هم اسپانسر برگزاركننده مسابقات است. این باعث می‌شود پول زیادی به ورزشكاران نرسد. به عنوان مثال من كه قهرمان می‌شوم در ازای 20 میلیون تومان هزینه‌ای كه می‌كنم فقط 13 میلیون تومان جایزه می‌گیرم و آن كسی كه به فینال صعود نمی‌كند حتی یك ریال هم عایدی نخواهد داشت. اگر اسپانسر باشد و حمایت كند در طول سال می‌توان مسابقات بیشتری برگزار كرد. خارجی‌ها در طول سال 10 بار در تورنمت‌های جهانی و داخلی شركت می‌كنند، اما اینجا در ایران چون اسپانسر نیست ما فقط یك بار در سال مسابقه می‌دهیم و از این حیث، رشته قوی‌ترین مردان برای قهرمانان آن به صرفه نیست.

به نظر می‌رسد این روح‌الله داداشی اندكی كوچك‌تر از آن كسی باشد كه در فینال قو‌ی‌ترین مردان رقبایش را با اقتدار شكست داد؟

من در فینال 127 كیلو وزن داشتم و الان 117 كیلو هستم. شاید این موضوع به دلیل همین كاهش وزن باشد.

یعنی در همین زمان كوتاه، 10 كیلو وزن كم كرده‌ای؟

خب، ما در جریان مسابقات برنامه غذایی خاصی را دنبال می‌كنیم. به عنوان مثال ما در یك روز باید 6 وعده غذا بخوریم. ضمن این كه ورزش كردن هم به ما كمك می‌كند كه وزنمان افزایش پیدا كند. الان یك ماهی است كه نه ورزش می‌كنم و نه 6 وعده در روز غذا می‌خورم!

می‌توانم بپرسم برای صرف این 6 وعده، چگونه برنامه‌ریزی می‌كنید؟

اول صبحانه، بین صبحانه و ناهار یك وعده، بعد ناهار، بین ناهار و شام هم 2 وعده و بعد شام. تازه موقع خواب هم اگر شد، باز بد نیست اگر یك وعده دیگر هم بخوریم. یعنی 7 وعده در روز.

درباره رقابت‌های این فصل قوی‌ترین مردان آهنین در ایران چه نظری داری؟

امسال واقعا رقابت سنگین شده بود. ما سال گذشته گوی 180 كیلویی داشتیم؛ اما امسال گوی200 كیلویی اضافه شده بود. در پلكان 10 كیلو به وزنه‌ها اضافه شده بود. به جای كشیدن تریلی از ترن استفاده شد كه سنگین‌تر بود. حمل چمدان 360 كیلویی الوار را هم داشتیم كه آن فشار زیادی به بچه‌ها وارد كرد. در مجموع من فكر می‌كنم كل آیتم‌ها 10 تا 15 درصد سنگین‌تر از سال گذشته بود.

سخت‌ترین آیتم مسابقات مردان آهنین برای تو كدام است؟

به نظر من قرار دادن گوی‌های سنگی روی پلكان و اسكات تعادلی از همه سخت‌تر است. شاید آنهایی كه مسابقات را دیدند تعجب كنند و بگویند من این گوی‌ها را مثل توپ بسكتبال بلند می‌كنم، اما من چند بار در همین آیتم دچار آسیب‌دیدگی شدم. اسكات تعادلی هم با توجه به فشار زیادی كه به ساق پا وارد می‌كند، برایم سخت است.

شنیدم در همین بلند كردن گوی ركورددار جهان هستی.

بله، من ركورد جهانی 2 آیتم را در اختیار دارم، یكی پلكان و دیگری بلند كردن گوی.

برویم سراغ حاشیه‌های مسابقات اخیر. این مساله كه بجز روح‌الله داداشی دیگر ورزشكاران از ریز جزییات برگزاری مسابقات قوی‌ترین مردان ایران اطلاعی نداشتند، صحت دارد؟

وقتی بخواهند قهرمانی یك نفر را لوث كنند خیلی چیزها را می‌گویند. مثلا من از قول یكی شنیدم كه گفته بود وقتی روح‌الله می‌خواست قطار را بكشد لیفتراك از پشت آن را هل داد!

من واقعا تعجب می‌كنم از این‌كه می‌بینم برخی دوستان این صحبت‌ها را در روزنامه‌ها مطرح می‌كنند. آیتم‌ها كه هر سال مشخص است. ما همیشه 6 آیتم فینال داریم كه 5 تای آنها ثابت است. پلكان، گوی، نگه داشتن وزنه‌ها از طرفین، كشیدن اتوبوس یا قطار و حمل بشكه. امسال فقط وزنه‌های آن كمی سنگین‌تر شد. در نیمه‌نهایی هم همیشه از 5 آیتم، 4 تای آن ثابت است. ضمن این كه در مرحله مقدماتی هم آیتم‌هایی چون حمل چمدان، اسكات تعادلی، سه‌گانه و... همیشه ثابت است و همه از آیتم‌ها باخبرند. تازه این بار 2 ماه قبل از شروع مردان آهنین و پس از طراحی آیتم‌های این دوره، بخشنامه‌ای برای تمامی شهرستان‌ها ارسال شد تا نفرات شركت‌كننده به واسطه آن در جریان مسابقات این دوره قرار بگیرند. این كار هر سال در فاصله 5 یا 10 روز قبل از مسابقات صورت می‌گرفت، اما با تصمیم آقای خودنگاه، این بار 2 ماه زودتر به تمام بچه‌ها اطلاع داده شد.

یعنی می‌گویی حتی قبل از شروع مسابقات قوی‌ترین مردان هم با دستگاه‌های نصب شده در شهرك سینمایی تمرین نداشتی؟

دقیقا تا 7 روز قبل از مسابقات امسال، قرار بود قوی‌ترین مردان ایران در عسلویه برگزار شود و صحبتی از میزبانی شهرك سینمایی نبود. در ضمن 3 روز قبل از مسابقات این آیتم‌ها در خود شهرك سینمایی نصب و تعداد زیادی از آنها نیز در همان مكان ساخته شد.

گفته می‌شد برخی ورزشكاران نامی، قبل از این دوره از مسابقات مردان آهنین با فرامرز خودنگاه دچار اختلاف نظر شده بودند و با این استدلال كه شما از طرف كمیته داوران حمایت می‌شوی، به داوری‌ها اعتراض می‌كردند...

شما به عنوان یك بیننده تلویزیونی در جریان مسابقات این دوره، موردی دال بر حق‌كشی ورزشكاری دیدید؟ اتفاقا از آنجا كه ده‌ها نفر در جریان هر آیتم كورنومتر می‌گیرند، حتی یك صدم ثانیه هم نمی‌شود حق و ناحق كرد، چه برسد به جانبداری از یك نفر خاص. در ضمن باز هم اگر ورزشكاری روی یك مورد اعتراض داشت همان‌جا فیلم مسابقه بازبینی می‌شد تا هر شك و شبهه‌ای برطرف شود.

این‌كه چرخ قطاری كه باید توسط فینالیست‌ها كشیده می‌شد كمی تاب داشت و فقط برای شما كه نفر آخر بودید این عیب برطرف شد!

مگر چنین چیزی امكان دارد؟ وقتی بخواهند قهرمانی یك نفر را لوث كنند خیلی چیزها را می‌گویند. مثلا من از قول یكی دیگر هم شنیدم كه گفته بود وقتی روح‌الله می‌خواست قطار را بكشد لیفتراك از پشت آن را هل داد! آن هم در حضور آن همه تماشاگر و ورزشكار؟! همیشه این حرف‌ها مطرح می‌شود، اما مردم خودشان بهترین كارشناس هستند. این مسابقات یكی از بی‌حاشیه‌ترین مسابقات ادوار گذشته بود و كوچك‌ترین اجحافی در حق كسی نشد. این نهایت كم‌لطفی دوستانی است كه این حرف‌ها را مطرح می‌كنند.

در جریان مسابقات قوی‌ترین مردان ایران شاهد هستیم كه گفته می‌شود فلان آیتم در حد مسابقات جهانی یا حتی فراتر از آن است. قهرمانان ما تا چه اندازه می‌توانند با قهرمانان دنیا رقابت كنند؟

قهرمانان ما چیزی از رقبای جهانی خود كم ندارند. تنها تفاوت این است كه آنها به لحاظ مالی تامین هستند، اما ورزشكاران ما همیشه با دغدغه‌های مالی مواجهند. به عبارتی كار آنها فقط ورزش كردن است، اما در ایران چنین چیزی وجود ندارد. به عنوان مثال من 2 سال پیش وقتی از ماریوس لهستانی كه از قهرمانان بنام قوی‌ترین مردان است، شغلش را پرسیدم او به من گفت كار من همین ورزش كردن است، مگر شما كار دیگری هم انجام می‌دهید؟! بعد هم وقتی من در جوابش گفتم ما اینجا باید در كنار ورزش كار هم بكنیم، با خنده گفت: «ورزش خودش سخت‌ترین كار است!» بد نیست بدانید ورزشكاران خارجی قانونی دارند كه اگر در 10 تورنمنت داخلی و بین‌المللی شركت كنند تا آخر عمر حقوق دریافت خواهند كرد.

یعنی می‌خواهی بگویی در قهرمانی‌های متوالی روح‌الله داداشی دوپینگ هیچ نقشی نداشت؟

دقیقا! من و سایر دوستانی كه در مسابقات قوی‌ترین مردان تا مرحله فینال صعود كردند، از مكمل‌های ورزشی كه به تایید وزارت بهداشت رسیده است استفاده می‌كنیم.

در مسابقات جهانی قوی‌ترین مردان هم محدودیتی برای استفاده از داروهای نیروزا وجود ندارد؟

نه، آنجا هم دوپینگ آزاد است، اما اگر ورزشكاری بخواهد دوپینگ كند نمی‌تواند هر 2 ماه در مسابقات سنگین شركت كند. استفاده زیاد از مواد نیروزا باعث از كار افتادن كبد می‌شود و این چیزی است كه همه ورزشكاران از آن باخبرند.

جایی از قول محراب فاطمی خواندم اگر سال‌ها توانسته ورزش كند، به این دلیل بوده كه روی اصول دوپینگ می‌كرده! این دوپینگ اصولی، یعنی چه؟

این را بهتر است از خود آقا محراب بپرسید، اما من فكر كنم منظور او همین استفاده درست از مكمل‌های غذایی بوده نه دوپینگ. آقا محراب امسال با 36 سال سن توانست با شایستگی به فینال صعود كند. شما مطمئن باشید اگر دوپینگی در كار بود، او الان نمی‌توانست جزو بهترین‌های ایران باشد.

مهم‌تر از آمادگی جسمانی یك ورزشكار، این فشارهای روحی ـ‌ روانی است كه هنگام مسابقه به او وارد می‌شود. تو چطور سعی می‌كنی این فشارها را تحمل كنی و در شرایط آرمانی باقی بمانی؟

من آدم خونسرد و كم حرفی هستم و اصلا اهل حاشیه نیستم. امسال هم خیلی‌ها تلاش كردند، من را به حاشیه ببرند، اما برادرم علی، مدام از من می‌خواست نسبت به اتفاقات اطرافم بی‌تفاوت باشم.

امسال مسلم دارابی كه پس از تو به عنوان نایب قهرمانی رسید، یكی از چهره‌های آینده‌دار بود.

بله! مسلم هم با استعداد است و هم با اخلاق. درباره او این نكته جالب هم وجود دارد كه هرچه خواب می‌بیند همان اتفاق می‌افتد. مثلا سال گذشته قبل از رقابت‌های فینال، قهرمانی من را به برادرم علی تبریك گفت و عنوان كرد براساس خوابی كه دیده است تلاش‌های دیگر فینالیست‌ها در قهرمانی بی‌نتیجه خواهد بود، چون روح‌الله اول خواهد شد و خودش دوم. امسال هم قبل از مسابقات خواب دید كه رضا قرائی فقط یكی ـ‌ دو آیتم رقابت می‌كند كه دقیقا همین اتفاق افتاد و رضا با مصدومیت صحنه رقابت‌ها را ترك كرد!

مهم‌ترین آرزویی كه می‌خواهی به آن برسی چیست؟

دوست دارم در رشته پرورش‌اندام خودم را در مسابقات مسترالمپیا ببینم و در این رشته به موفقیت برسم. بیشتر كارشناسان، فیزیك بدنی من را برای حضور در مسابقات پرورش‌اندام مناسب دانسته و شانس موفقیت من را در این رشته بالا ارزیابی می‌كنند.

چه احساسی داری از این‌كه می‌خواهی در اوج با مسابقات قوی‌ترین مردان ایران خداحافظی كنی؟

قطعا دلم برای خاطرات خوشی كه در این رشته داشتم تنگ خواهد شد، اما به هر حال از این تصمیم پشیمان نیستم چون می‌خواهم در پرورش‌اندام به عمر قهرمانی‌ام ادامه دهم.

آینده خودت را در عر‌صه رقابت‌های پرورش‌اندام چگونه می‌بینی؟

هدف من حضور در مسابقات مستر المپیاست و همان‌طور كه گفتم دوست دارم در پرورش‌اندام هم به بالاترین افتخارات ممكن دست پیدا كنم.

و صحبت پایانی... .

از برادرم تشكر می‌كنم كه برای من خیلی زحمت كشید. من تمام موفقیت‌هایم را مدیون او هستم. از فرماندار كرج، نماینده این شهرستان در مجلس شورای اسلامی و شهردار این شهر تشكر می‌كنم. در پایان هم دست تمام كسانی كه برای موفقیت من تلاش كردند را صمیمانه می‌فشارم.